Tinygarden

กลับจากโซโล่คอนฯของแมวมาหมาดๆ

ยังรู้สึกเอ๋อๆ...เหมือนโดนโคจังดูดวิญญาณไปหมดตัว

(จริงๆต้องบอกว่าดูดเงินมากกว่า...หมดตัวกันเลยทีเดียว )

จากนี้ไปเป็นเวลาอีกหลายเดือน ตะน็อคคงเทิดโคจังไว้เหนือหัวสักพัก

เพื่อนๆที่รัก...โปรดทำใจ

วันนี้ฝนตกแต่เช้า...แต่ตะน็อคก็ยังตะเกียกตะกายไปโยโกฮาม่า

แน่นอนว่ามีนัดกับแมวคับ อิๆ

แต่ด้วยความเอ๋อ+โง่&เซ่่อ...ดันขึ้นรถผิด

วนไปวนมาหลายรอบมาก สรุปว่าเดินเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เลยสิ้นเรื่องสิ้นราว

ไปถึงตอนแรกก็ยังกลัวๆว่าจะหาทางเดินไปถูกมั้ย

เพราะตะน็อคไม่เคยไปที่โยโกฮาม่าอารีน่า แล้วก็ยังเป็นพวกหลงทิศอย่างร้ายแรง

แต่ปรากฏว่าสบายมาก เพราะคนที่ไปที่นั่นส่วนใหญ่เหมือนจะไปดูคอนฯกันหมด

ก็เลยเกาะๆเขาไป...เลยไปถึงได้โดยสวัสดิภาพ

ไปถึงเค้าก็เปิดประตูให้เข้าฮอลล์พอดี แต่ระหว่างทางแอบตะลึงมากมาย

คนเยอะมากกกกกกกก!!!!!!!~

โยโกฮาม่าอารีน่านี่จุคนได้เท่าไหร่น้อ?

แล้วคนเยอะมากมายขนาดนั้นเดินทางฝ่าฝนมาดูงานโซโล่ของคนๆนึง...

มันน่าประทับใจน่าดูเลยล่ะ

แล้วยังแถวคนที่มาต่อคิวกันแน่นเอี้ยดเพื่อซื้อสินค้าคอนฯอีกล่ะ...

มองไปทางไหนก็เห็นแต่คนๆๆ

เข้าฮอลล์ไปตะน็อคก็ไปต่อแถวซื้อสินค้้าด้านในเหมือนกัน

ตอนแรกว่าจะไม่ซื้อโฟโต้เซ็ตแล้วนะ...แต่ก็เผลอซื้อมาจนได้

บรรยากาศมันพาไปอย่างแรง...รู้สึกตัวอีกทีก็โดนแมวล้วงเงินไปหมดกระเป๋า

เรียกว่าซื้อทุกอย่างยกเว้นโปสเตอร์เพราะไม่รู้จะแบกกลับบ้านอีท่าไหน

เรียบร้อยก็แวะร้านขายของในนั้นแหละ ซื้อข้าวปั้นมานั่งแทะอันนึง แล้วก็เข้าฮอลล์ไป

รู้สึกตื่นเต้นอย่างแรง...ก็มานั่งดูคอนฯคนเดียวอ่ะนะ

แอบหงอยเล็กๆ เพราะรอบด้านมีแต่คนญี่ปุ่นเต็มไปหมดเลย... (แหง...ก็ประเทศญี่ปุ่นนี่หว่า)

แต่พอเพลงเริ่ม...ก็ลืมเรื่องมาคนเดียวไปเลย แหะๆ...

ที่นั่งของตะน็อคอยู่บล๊อก C แถว16 อารีน่า ก็จัดว่าพอมองเห็นโคจังตัวประมาณฟุตกว่าๆ

ตอนแรกแอบเสียใจนิดๆที่ไม่ได้ซื้อกล้องส่องทางไกลมาซูมแมว

แต่พอเริ่มจริงๆก็รู้สึกว่า กล้องไม่จำเป็นเลย....

ไม่ใช่ว่าแมวเดินมาใกล้ๆให้ยล แต่เป็นเพราะเวทีคราวนี้ยอดเยี่ยมมาก

มากจนเกินกว่าจะไปซูมดูแค่ใครคนเดียว...มันจะน่าเสียดายมากเลยล่ะ

ขอบคุณคุณยูกิมากๆเลยค้าบ ไม่งั้นตะน็อคคงพลาดคอนฯดีๆครั้งนี้อย่างแน่นอน

อยากจะรีพอร์ตนะ...แต่ไม่รู้จะรีพอร์ตยังไง

จำเซ็ตลิสต์ไม่ได้อ่ะ...จำได้แต่ขึ้นด้วยอายากาชิ

เวทีสวยมากกกกกกกก!!!~

รักโคจังก็เพราะแบบนี้แหละ...งานเค้าอัพเกรดขึ้นทุกครั้งที่ได้ดู

งานโซโล่ที่ห่างหายไป3ปีนี่...ก็อัพขึ้นตามระยะเวลาที่ปล่อยให้แฟนๆรอเลยทีเดียว

ประทับใจ MC มากมาย...น่าร๊ากกกกกกก!!!

แมวยังคงSใส่แฟนๆได้สม่ำเสมอดีแท้ๆ

มีการถามอายุคนดูให้ยกมือด้วย...

ไล่ตั้งแต่อายุเลข 1 นำหน้า(มีเยอะพอควรเลยนะ ทำเป็นเล่นไป...)

เลข 2 นำหน้า...(อันนี้โคจังแอบกัดว่าอีกไม่นานก็จะข้ามเป็นอีกช่องแล้ว)

เลข 3 นำหน้า...(อันนี้แอบกัดว่าเสียงแผ่วสมอายุ...)

เลข 4 นำหน้า...(เสียงดังมากเลยโดนแซวว่าเสียงดังแบบนี้แอ๊บอายุน้อยสินะ)

เลข 5 นำหน้า...( เสียงดังมากๆ...โคจังอึ้งแล้วทำท่าคอตก บอกว่าของแบบนี้มันไม่ขึ้นกับอายุสินะ จะอายุเท่าไหร่ก็มาสนุกกันได้...)

แล้วก็มีคุยเรื่อง F1 บอกว่าเนี่ย...วันนี้F1เริ่มแล้วน้า...อยากดูัจังน้า...แต่วันนี้มีคอนฯน้า...

แฟนๆก็ร้องเอ๋!~ มีคนถามว่าอะไรสำคัญกว่ากันระหว่างF1กับคอนฯ

โคจังทำท่าคิดหนักมากกกกกกก!!!~จนแฟนๆร้องเอ๋กันอีกรอบ ว่าคิดหนักขนาดนั้นเลยเหรอ

โคจังก็เลยตอบออกมาว่า F1แฟนๆก็เอ๋!!!!!~กันอย่างดังมาก

แล้วโคจังก็ค่อยพูดว่าF...Fanตะหากล่ะสำคัญที่สุด

แฟนๆก็กรี๊ดดดดตบมือกันไป ก่อนที่โคจังจะพึมพำเข้าไมค์ให้ได้ยินว่า

อา...ขึ้นต้นด้วยตัวFเหมือนกัน...

จำMCไม่ได้ทั้งหมด แต่ตลอดคอนฯนี่ทั้งแมวทั้งแฟนๆตะโกนกัดกันเองมันส์มาก

พอแฟนๆบอกว่าKawaiiโคจังก็บอกว่าเออน่า รู้อยู่แล้ว หนวกหูจริง

จะบอกว่าเค้าเป็นเจ้าชายใช่มั้ยล่ะ พอเหอะ นั่นมันแค่มุขนะ

ชอบโดนหลอกกันรึไง พอแฟนๆบอกว่าใช่ แมวก็เอาเลย...

"คนช่างเพ้อฝันนี่มีความสุขดีเนอะ..."

ตอนแรกที่ออกมาก็ถามแฟนๆว่าซื้อซิงเกิ้ลใหม่รึยัง ใครยังไม่ได้ซื้อมั่ง

พอมีคนยกมือบอกว่ายังไม่ได้ซื้อ โคจังก็ถามทันที "แล้วมาทำไมอ่ะ?"

แล้วก็ถือโอกาสขายของ บอกว่าถ้าใครยังไม่ได้ซื้อก็หวังว่าถ้าดูคอนฯแล้วชอบ...

ข้างล่างมีแผ่นขายนะ...ผมจะได้เอาไปเป็นค่าอาหารปังจัง...

มีเอารูปปังจังมาให้ดูด้วย น่าร๊ากกกกกก!!!~

โคจังบอกว่าวันนี้ปังจังมาด้วยนะ รออยู่ที่ห้องแต่งตัว

พอแฟนๆบอกว่าพาออกมาสิ โคจังก็ปฏิเสธทันทีว่าไม่มีทาง

(บอกว่าปังจังดูเค้าแล้วคงไม่ยอมออกมาหรอก ปังจังคงจะบอกเค้าว่าค่าตัวหนูไม่ถูกขนาดนั้น)

เป็นป๊ะป๋าบ้าเห่อสุดๆไปเลย

แต่มีแอบน้อยใจว่าเวลาพาปังจังไปทีไร ทุกคนที่มาทักทายเค้าจะพุ่งไปเล่นกะปังจังก่อน

แล้วก็จะหันมาพูดกับเค้าแบบเฉยเมยว่า "เหนื่อยหน่อยนะครับ"

มีแอบบ่นว่าที่จริงอ่ะ เค้าเป็นตัวเอกนะไม่ใช่ทางนู้น

สรุปว่าน่าร๊ากกกกกก!!!~

แต่ที่ยอดที่สุดก็คือ Stage ...

ดูแล้วทำให้รู้สึกว่าดีจังน้า...ที่เป็นแฟนโคจัง

งานของโคจังไม่เคยอยู่กับที่

ทุกครั้งที่ได้ดูจะรู้สึกว่างานดีจังนะ สุดยอด...ยอดเยี่ยม

เหมือนตอนที่ดู Endless Shock ทุกครั้งที่ได้ดูก็จะร้สึกว่าปีนั้นสุดยอด

แล้วก็จะคิดว่าปีหน้า...จะยังสามารถทำอะไรให้มันดีไปกว่านี้ได้อีกเหรอ

แล้วพอปีต่อมาก็ต้องพูดประโยคเดิมอีกครั้ง...แล้วก็อีกครั้ง...

ปีนี้...ขอให้ออกดีวีดีคอนฯนี้ด้วยนะโคจัง  จะยินดีอดข้าวเก็บเงินซื้อเลย

ถ้าจะเล่นโซโล่คอนฯอีกในระยะอันใกล้นี้จริงอย่างที่พูด ตะน็อคก็จะมาอีก

เพราะงานของโคจังทำให้ตะน็อครู้สึกว่าคุ้มกับเงินที่เสียไป

และสำหรับช่วงที่ตะน็อครู้สึกเฟลมากๆ อย่างช่วงนี้...

งานของโคจังก็ทำให้ตะน็อครู้สึกว่า...เรายังทำได้...เรายังไหวอยู่

เราในวันพรุ่งนี้...ต้องดีกว่าเราในวันนี้

แต่เราในวันนี้...ต้องดีที่สุด!!!

ตอนขากลับ...ประทับใจหนักกว่าเดิมเมื่อเจอกับกองทัพมนุษย์ที่ไหลออกมาจากฮอลล์

ปกติตะน็อคก็เป็นโรคเมาคนอยู่แล้ว เลยยิ่งแย่เข้าไปใหญ่

ฝนก็ตกไม่หยุดจนออกไปซื้อหาอะไรไม่ได้

ไม่แน่ใจว่าพรุ่งนี้จะสามารถออกไปหาซื้อของฝากได้รึเปล่า...

อาจจะต้องไปหาซื้อที่สนามบินเหมือนคราวที่แล้วอีกล่ะมั้ง

มาคราวหน้านี่คงต้องเผื่อวันซื้อของกันเลยทีเดียว

พรุ่งนี้กลับบ้านแล้ว...

ยังอยากดูแมวอีกรอบจังเลย...