เพิ่งกลับจากงานแต่งขอรับ...
ที่จัดงานอยู่ไกลจิ๊บ...
ดีที่มีรถเพื่อนให้เกาะไปด้วย ไม่งั้นคงโดดไปแร้ว
เพื่อนๆและพี่ๆที่มางานก็อุ้มลูกกันมาเป็นแถว
ไม่ก็จูงคุณภรรยาหรือคุณสามีมาด้วย
ไอ้ที่มาเดี่ยวๆแบบข้่่่าพเจ้านี่มีน้อยเต็มทน
แถมยังโดนรุ่นพี่กัดให้ช้ำจิต...
รุ่นพี่ A : (ถามตะน็อค)ไงวะ? เมื่อไหร่เอ็งจะควงหนุ่มมาเปิดตัวซะทีล่ะ
รุ่นพี่ B(ที่เจือกตอบแทน) : โอ้ย...อย่างไอ้นี่น่ะเหรอ มันมีแต่จะมาเปิดคานล่ะไม่ว่า
ตะน็อค : ....(เรื่องของตรู)....
ไอ้เรื่องแต่งงานเนี่ยตะน็อคว่ามันเป็นเรื่องของแต่ละบุคคลนะ
บางคนอาจจะเหมาะกับการมีชีวิตคู่ แต่บางคนก็อาจจะไม่เหมาะก็ได้
ตะน็อคเองออกจะมั่นใจว่าตัวเองน่ะ ไม่เหมาะกับชีวิตการเป็นคุณภรรยาของใครสักคน
(แต่ถ้าให้เป็นคุณสามี...อันนี้อาจจะสนใจ
)
และตอนนี้ที่บ้านตะน็อคเองก็มีแต่คุณยายที่เซ้าซี้เหลือเกินเรื่องให้มีคู่เนี่ย
แต่พอขู่ว่าถ้าอยากให้มีนัก จะหาหลานสะใภ้มาให้ คุณยายก็เงียบกริ๊บ...(คงกลัวมันเอาจริง)
ในงานแต่ง...ตะน็อคก็โดนรุ่นพี่จับมาซักไซ้...
รุ่นพี่ A : ทำไมเอ็งไม่มีแฟนซักทีวะ? รุ่นเอ็งเค้าแต่งงานมีลูกกันไปหมดแล้วนะเว้ย
ตะน็อค : เอ๋า...ก็ปล่อยเค้าไปดิ ทำไมคนอื่นแต่งแล้วตะน็อคต้องแต่งตามเค้าด้วยล่ะ
รุ่นพี่ A : ไม่ใช่แบบนั้น แต่ที่บ้านเอ็งเค้าไม่ว่าอะไรมั่งเหรอ? ลูกสาวขายไม่ออกน่ะ
ตะน็อค : ไม่เห็นว่าอะไรนิ...บ้านตะน็อคเค้าไม่ค่อยสนเรื่องนี้เท่าไหร่
รุ่นพี่ A : เฮ้ย...แล้วเค้าไม่นึกอยากมีหลานมีเหลนกันมั่งรึ?
ตะน็อค : อือ...อาจจะอยากมีมั้ง ตะน็อคเองเวลาเห็นเด็กน่ารักๆก็เคยคิดนะว่าอยากจะมีลูกน่ารักๆน่ะ ติดแค่ว่าไม่อยากได้พ่อมันมาด้วยเท่านั้นแหละ
รุ่นพี่ A : เวร...
ก็เข้าใจอ่ะนะว่าการมีครอบครัวมันเป็นเรื่องธรรมชาติ
แต่การไม่มีครอบครัวมันก็ไม่ได้แปลว่าเราผิดธรรมชาติซักหน่อย
เพราะตะน็อคเองก็ยังใจเต้นตึกตักกับผู้ชายเซ็กซี่(อย่างคุณฮิ)เป็นปกติ
ยังคงเคลิ้มเวลาดูหนังของยงซามะ
และยังคงโยนแมวชื่อโคจังออกจากห้องทุกครั้งเวลาดูดราม่าที่โมโค่เล่น...
ถึงจะเคยพูดว่าอยากได้คุณอิชิดะมาเป็นเจ้าสาว แต่ก็ยังไม่เคยนึกอยากจะจับกดสาวคนไหนเลยซักที
แต่ถ้ายังเซ้าซี้เรื่องแต่งงานไม่เลิกนี่...คราวหน้าจะควงสาวไปเย้ยพวกคุณรุ่นพี่ทีเคารพให้มันรู้กันไป
...เบื่อจริงๆให้ดิ้นตาย...
